Za oknem coraz cieplej, dziś nawet słyszałem jak na drzewach ptactwo wszelakie wydaje odgłosy dziobami. Świat wychodzi z pseudozimowego letargu. Gimnazjaliści zakuwają już pewnie do egzaminu, licealiści do matury, studenci regenerują siły po ostatniej sesji i na razie nie myślą o kolejnej. A ja? A ja podjąłem decyzję. Decyzję o przeniesieniu. Mam dość swojej uczelni, niektórych prowadzących i całej "wspaniałej otoczki", którą mi tak fajnie wciśnięto, a ja to łyknąłem jak nieopierzony pelikan. Uciekam więc z Białegostoku, najprawdopodobniej do stolicy. Chciałbym kontynuować informatykę, jednak liczę się z tym, że różnice programowe na pierwszym roku mogą być wielkie i zacznę od początku. Rodzicom jednak to się nie podoba, bo jak już zacząłem to powinienem to skończyć "w terminie". Problem w tym, że tutaj niczego się praktycznie nie nauczyłem, nawet się uwsteczniłem w niektórych kwestiach. Białostocka Polibuda skutecznie zniechęca mnie do mojego "wymarzonego" zawodu, wlewając mi wiedzę w najbardziej nudny i żenujący sposób. No ale starczy tych narzekań, przyjdzie czas na dokładniejsze rozprawy na ten temat.
Ogólnie rzecz biorąc jestem szczęśliwy ;) Na parapecie leży pogięty, jakby wczoraj, bilet ze Strachów, ze zdjęcia patrzy na mnie kilka par tych samych oczu, zielony stwór emituje cząstki pachnące czasami liceum, na ekranie sporo gwiazdek, a w słuchawce rozbrzmiewa głośny śmiech. Za tydzień otworzy się portal do ósmego wymiaru, by zamknąć się po kilku dniach.
Narysowałem (!) dziś kartkę. A tak w ogóle to najchętniej pojeździłbym sobie na rowerze. Muszę sobie w końcu jakiś sprawić.