4 września w Soligorsku (Białoruś) odbędzie się rozprawa sądowa nad liderem lokalnego oddziału Młodego Frontu (młodzieżowa demokratyczna organizacja). 16-letni Iwan Szyła został oskarżony o działalność w nielegalnej organizacji ( art. 193.1 białoruskiego kodeksu karnego). Grozi mu dwa lata więzienia. Proszę Was o przyłącznie się do smsowej akcji i wysłanie Ivanowi słów wsparcia.

Numer komórki Iwana Szyły: +375 29 370 02 04

koszt smsa w granicach 50 gr Przykladowy tekst: Ivan trymajsia! Zyvie Bielarus!

Z góry dziękuję za każdego smsa!

ponieważ zbliża się burza, będzie krótko ;) dziś słuchając sobie "Metro" w wykonaniu SOAD wszedłem sobie na YouTube sprawdzić czy nie ma teledysku, a tu proszę jest jakaś koncertowa wersja. W komentarzach ludzie wpisywali coś o zespole Berlin. Wpisałem "Berlin Metro" i oczom ukazał się teledysk. Piosenka w stylu disco. Zupełnie inna od tej którą znałem w wykonaniu SOAD. Zresztą zobaczcie sami.

Wersja oryginalna:



Wersja System Of A Down

W chwilowym przypływie wolnego czasu i czystej ciekawości zainstalowałem sobie ową tytułową dystrybucję. Po 5 latach korzystania ze slacka i ostatnim roku korzystania z archa postanowiłem przerzucić się na coś bardziej 'klikalnego' - trochę z powodu lenistwa, trochę z braku czasu na ciągłą konfigurację systemu. Padło na Ubuntu.
Jak już wcześniej mówiłem (a raczej pisałem) korzystałem z bardziej "zaawansowanych" dystrybucji, gdzie praktycznie wszystko trzeba było robić ręcznie. No i stąd moje zdziwienie, że linux może być taki "klikalny". Ale po kolei.
Najpierw ściągnąłem sobie z torrenta obraz spolonizowanego Ubuntu o nazwie "Frywolny Fulmar". Po 2 godzinach iso gościło na moim dysku. Szybko więc je wypaliłem i wrzuciłem do napędu. Aha, zapomniałem powiedzieć, Ubuntu instalowałem na laptopie - HP nx7300 ru374#akd. No więc po zbootowaniu systemu z cd było pierwsze zaskoczenie. Korzystałem wcześniej z kilku live cd (dawno temu) i mało który system wykrywał poprawnie cały sprzęt. Tu nie było żadnych, żadnych problemów. System automatycznie nawet zbindował klawisze multimedialne, tj kontrolę głośności, i kontrolę wyświetlacza. Poza tym dźwięk ruszył też bez problemów, podobnie sieć bezprzewodowa. Kliknąłem (o zgrozo) więc na ikonkę z podpisem "zainstaluj Ubuntu" (czy jakoś tak już nie pamiętam, byłem w szoku;)) Cała instalacja to dosłownie 7 (słownie siedem) kroków. Szybki wybór partycji i coś tam jeszcze, praktycznie 0 myślenia instalator robi wszystko za nas. Wystarczy klikać "dalej". W międzyczasie możemy normalnie korzystać z systemu live. Kończy się to na utworzeniu nowego użytkownika. I tu kolejne zdziwienie, nie podajemy hasła roota, wszystkie operacje, w których potrzebne są uprawnienia roota robi się przez sudo. Oczywiście hasło roota sobie ręcznie sam ustawiłem, jakoś nie mam przekonania do wynalazków pokroju sudo. Ok, po zainstalowaniu system się restartuje i od razu mamy graficzne ładowanie systemu i gdm. Z pewnością wygląda to przyjaźnie i dokładnie takie też jest, nie odstrasza początkujących użytkowników linuksa. Super. Mamy więc gdm'a i logujemy się do naszego nowego systemu.
Sam system wita nas miłą muzyczką (afrykańską?) i brązowo-pomarańczowym motywem "human". Do dyspozycji mamy podstawowe narzędzia - m.in. Firefoksa, odtwarzacz Totem, OpenOffice'a i Gimpa. Oczywiście możemy sobie spokojnie wszystko doinstalować, i to wszystko również za pomocą myszki! Wszystko dzięki menadżerowi pakietów Synaptic. Dość bogata baza pakietów, jednak do archowego aura mu daleko. Doinstalowałem sobie od razu amaroKa, Beryla, Psi, Skype'a. Wszystko z pakietów z debianowym rozszerzeniem .deb klikając tylko myszką. Bardzo przyjazne użytkownikowi, samo sprawdza zależności. System również sam sprawdza aktualizacje wszystkich posiadanych pakietów, informując nas odpowiednim dymkiem wypływającym z obszarów obok zegarka Na razie jedyny problem z jakim się spotkałem, to pola do wprowadzania danych i beryl. Mianowicie przy włączonym berylu, w części komunikatorów nie widzę co piszę, niezależnie czy to aplikacja gtk czy qt. Muszę zamykać okienko z rozmową i otwierać ponownie, żeby je odświeżyć. Ale to mały problem, beryla można przecież wyłączyć.
Co do szybkości system jest dobrze zbudowany i stabilny, zużycie procesora nie wchodzi powyżej 10 % przy normalnym użytkowaniu i włączonym berylu, zużycie ramu w granicach 400mb (mój laptop ma zintegrowaną grafikę współdzieloną z ramem). Więc jest bardzo fajnie.
Podsumowując, jak na jeden dzień współpracy z "klikalną" dystrybucją, nie jest źle. Muszę się tylko przyzwyczaić do tego, że nie muszę prawie nic pisać w konsoli, tylko ktoś to wcześniej zrobił to za mnie i "ubrał" w ikonę. Na szczęście dostęp do shella nie jest w żaden sposób ograniczany i ukrywany ;)
To tyle moich wywodów związanych z Ubuntu, jak jeszcze coś się znajdzie to pewnie tu napiszę.

No właśnie jest jedno "ale". Panicznie (to mało powiedziane) boję się igieł, a konkretnie ich obecności w moim ciele. Uraz z dzieciństwa kiedy to pani pielęgniarka grzebała sobie igłą najpierw w jednej ręce, póżniej w drugiej a na koniec stwierdziła że z dłoni pobierze... Kiedy tylko widzę igłę skierowaną w moją stronę otwiera mi się tamten obrazek z dzieciństwa i włącza się system obronny i chęć ucieczki... To samo szczepionki, jak zbliża się jakaś to po prostu trauma... Na szczęście już chyba wszystkie możliwe mam za sobą. Zna ktoś jakieś skuteczne metody na wyleczenie tej dolegliwości?

Postanowiłem zacząć "pracować" jako freelancer, wykonując strony www dla różnych firm. Posiadam NIP, prace będą rozliczane w formie umowy-zlecenia. W jaki sposób mam rozliczać się z urzędem skarbowym? Jakie akty prawne dotyczą mojej sytuacji?