Za oknem coraz cieplej, dziś nawet słyszałem jak na drzewach ptactwo wszelakie wydaje odgłosy dziobami. Świat wychodzi z pseudozimowego letargu. Gimnazjaliści zakuwają już pewnie do egzaminu, licealiści do matury, studenci regenerują siły po ostatniej sesji i na razie nie myślą o kolejnej. A ja? A ja podjąłem decyzję. Decyzję o przeniesieniu. Mam dość swojej uczelni, niektórych prowadzących i całej "wspaniałej otoczki", którą mi tak fajnie wciśnięto, a ja to łyknąłem jak nieopierzony pelikan. Uciekam więc z Białegostoku, najprawdopodobniej do stolicy. Chciałbym kontynuować informatykę, jednak liczę się z tym, że różnice programowe na pierwszym roku mogą być wielkie i zacznę od początku. Rodzicom jednak to się nie podoba, bo jak już zacząłem to powinienem to skończyć "w terminie". Problem w tym, że tutaj niczego się praktycznie nie nauczyłem, nawet się uwsteczniłem w niektórych kwestiach. Białostocka Polibuda skutecznie zniechęca mnie do mojego "wymarzonego" zawodu, wlewając mi wiedzę w najbardziej nudny i żenujący sposób. No ale starczy tych narzekań, przyjdzie czas na dokładniejsze rozprawy na ten temat.
Ogólnie rzecz biorąc jestem szczęśliwy ;) Na parapecie leży pogięty, jakby wczoraj, bilet ze Strachów, ze zdjęcia patrzy na mnie kilka par tych samych oczu, zielony stwór emituje cząstki pachnące czasami liceum, na ekranie sporo gwiazdek, a w słuchawce rozbrzmiewa głośny śmiech. Za tydzień otworzy się portal do ósmego wymiaru, by zamknąć się po kilku dniach.
Narysowałem (!) dziś kartkę. A tak w ogóle to najchętniej pojeździłbym sobie na rowerze. Muszę sobie w końcu jakiś sprawić.

Otwieram drzwi,
Spotykam schody,
Mam dwie minuty,
Czas zacząć zawody.
Najpierw na szybko,
Powiem Ci cześć,
Co u mnie słychać,
Mała życia część.
Potem krótki uśmiech,
Skompresowane treści zdań,
Wyrzucam balast,
Wracam na górę sam.
Tym razem windą,
Kolejne piętra zaliczam,
Zamykam oczy,
Na czas jeszcze gram.
Zabłyśnie trójka,
To stacja końcowa,
Minęła sto dwudziesta,
skończyła się nasza rozmowa...

Dawno nie pisałem i czuję jakiś tam obowiązek by Was poinformować co u mnie słychać. A słychać całkiem sporo. I nie chodzi tu tylko o Gospel od Lao Che (nawiasem mówiąc bardzo fajna płytka). Generalnie wprowadziłem w swoim życiu trochę zmian, z których jestem bardzo zadowolony :). Po trzech latach spełniło się moje wielkie marzenie - jesteśmy już razem od miesiąca ;) To chyba najważniejsza informacja ;) Poza tym wiem, że zielony jest lepszy od czerwonego. Mam wielki plan opuszczenia mojej obecnej uczelni, ale to chyba wciąż za wcześnie, żeby o czymkolwiek mówić. Wiem, że albo WAT, albo PW, a w ostateczności UW. Generalnie wszystko tylko nie PB. Tego co się teraz dzieje u nas na uczelni nie da się z niczym porównać, ani opisać. Brak słów... Dobrze, że chociaż wiosna się zbliża, a jak dobrze pójdzie, to za 3 tygodnie fajny spacer się szykuje ;)

Udało się :) poprawki zaliczone, semestr do przodu :) Teraz trzeba będzie wziąć się do roboty, żeby się przenieść do Warszawy, bo jak na razie kiepska średnia, ale to wynik mojego lenistwa i totalnego nicnierobienia. Zaraz jadę na uczelnie po wpisy i mam tygodniowe ferie! :) nareszcie...

Ładna treść.